Get Adobe Flash player

Κεντρικό Μενού

διαβαστε σημερα


Βρήκα τον τρόπο για να σωθεί η Ελλάδα

Επειδή είμαι πατριώτης και λατρεύω την Ελλάδα, το μυαλό μου δεν σταματάει να αναζητεί τρόπους, για να βγει η χώρα μας από το σημερινό οικονομικό αδιέξοδο. Μετά από πολλή σκέψη, βρήκα την ιδανική λύση:


ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΜΑΡΑ

...ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ!

Αρνητική εντύπωση προκαλεί η δημόσια πρόταση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ΔΠαπαδημούλη ότι χρειάζεται να γίνει «συνάντηση Τσίπρα-Σαμαρά και μια συμφωνία πακέτο για ΠτΔ, εκλογές και απομείωση του χρέους»!

Μάλιστα τα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ αναφέρουν ότι κάποια «πηγή της Κουμουνδούρου» δίνει κάλυψη σ’ αυτή τη δήλωση, ως δήθεν, τμήμα ενός πλαισίου που έθεσε ο Α. Τσίπρας στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, στην τελευταία συνάντησή τους.


Εκείνοι που δεν έχουν πατρίδα

«Όταν με ρώτησαν ποια ήταν η υπηκοότητά μου, δεν ήξερα τι να πω. Γεννήθηκα τη δεκαετία του ’60 στο Κόσοβο από πατέρα γιουγκοσλάβο και μάνα σοβιετική. Με έχουν συλλάβει τουλάχιστον 25 φορές και έχω κλειστεί σε κέντρα κράτησης 6 ή 7 φορές.»


Η δίκη της χούντας

Μετά από επτά χρόνια που οι Συνταγματάρχες βύθισαν στο σκοτάδι την Ελλάδα, στις 24 Αυγούστου του 1975, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με πρόεδρο τον Ιωάννη Ντεγιάννη, εκδίδει την απόφασή του για τη δίκη των πρωταιτίων της Χούντας της 21ης Απριλίου. Ήταν μια δίκη που κράτησε σχεδόν ένα μήνα και χαρακτηρίστηκε ως «η ελληνική Νυρεμβέργη».


Ή εμείς ή αυτοί;

Στα «Νέα» του περασμένου Σαββάτου, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Παύλος Τσίμας υποστηρίζει την άποψη πως η ήδη εκτυλισσόμενη εκλογική στρατηγική των κυβερνητικών κομμάτων, στη βάση του «τέλους του Μνημονίου», είναι αποτυχημένη στο μέτρο που περιέχει ένα χοντρό «κατασκευαστικό» λάθος. Με τα λόγια του, «[ε]ίναι λάθος στρατηγική, γιατί ερμηνεύει λάθος τη δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, τις αιτίες, τις πηγές και τα όριά της. 


Μικρές, μεγάλες και λάθος προσδοκίες

Η αγωνία της ανέχειας, η έλλειψη προοπτικής, το πληγωμένο αίσθημα δικαίου, η ελπίδα για κάτι καλύτερο: Δεν είναι ένας ο λόγος που φέρνει τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο, κοντά στην αυτοδυναμία -όπως δεν είναι ένα και το βίωμα της κρίσης που συνδέεται μ' αυτή την πρωτιά.


ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ Ο ΕΦΕΤ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

Μας έχει εκπαιδεύσει τόσο καλά η πικρή εμπειρία που βιώνουμε όλα αυτά τα χρόνια από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ώστε δύσκολα μπορούν να μας ξεγελάσουν. Για να επιβιώσουμε αναγκαστήκαμε να μάθουμε να ψάχνουμε τί κρύβεται κάθε φορά πίσω από την εικόνα που μας παρουσιάζουν. Δεν είναι θέμα συνωμοσιολογίας, είναι θέμα άμυνας απέναντι στη διαρκή εξαπάτηση.


Τηλε…διάψευση

Θέλω να σας καλέσω να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή εις μνήμην της διαπραγματευτικής τακτικής της κυβέρνησης, του success story, της εσπευσμένης εξόδου στις αγορές, του συναινετικού τέλους των μνημονίων.


Το Βήμα πηδάει από το πλοίο

Έντονη κριτική στην κυβέρνηση αλλά και προσωπικά στον Αντώνη Σαμαρά εξαπολύει το Βήμα της Κυριακής με το κεντρικό του ρεπορτάζ για τις πολιτικές εξελίξεις, όπως αυτές διαμορφώθηκαν με την άτακτη υποχώρηση για την ένταξη του ΕΝΦΙΑ στη ρύθμιση των 100 δόσεων, την παραίτηση του βουλευτή Ανδρέα Ψυχάρη και το ψαλίδισμα των αρμοδιοτήτων του Γκίκα Χαρδούβελη στην φορολογική πολιτική. 


Το Μνημόνιο είναι ευτυχία διά τους πλουσίους

Τόπος για τον Πάγκαλο είναι οι πλούσιοι κάτοικοι της Ελλάδας, αυτούς υπηρέτησε στη μακροχρόνια καριέρα του, αυτούς γνωρίζει, γι' αυτούς νοιάζεται.


Του κύκλου τα γυρίσματα

«Μέρες Πολυτεχνείου, 41 χρόνια μετά, ένας από τους πρώτους χλευαστές και τάχα απομυθοποιητές της εξέγερσης, ο κ. Γ. Καρατζαφέρης, αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να διωχθεί για αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για μια μικρή εκδίκηση της πάντοτε ειρωνικής ιστορίας: 

Época

Τα μπλουζ της άγριας νιότης

Σεργιάνι μες στις γειτονιές
Που έπαιζες παιδάκι
Κυνηγητό με τις σκιές
Όσων χαθήκαν μες στο χθες
Ζητώντας μιαν Ιθάκη

Ένας σπουργίτης στη βροχή
Της ερημιάς ιππότης

Να τραγουδάει κάθε πρωί

Τα μπλουζ της άγριας νιότης…

Το μονόγραμμα

 

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα,
μόνος,στόν Παράδεισο


Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές 
Τής παλάμης,η Μοίρα,σάν κλειδούχος 
Μιά στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός 

Πώς αλλιώς,αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

Θά παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας 
Καί θά χτυπήσει τόν κόσμο η αθωότητα 
Μέ τό δριμύ του μαύρου του θανάτου...


Οδυσσέας Ελύτης <<ΤΟ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ>>

 

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ...

κι έρχεται κάποτε η στιγμή 
να ζήσεις τους φόβους σου 

θα παραλύσεις;

θ' αγωνιστείς;

θα νικηθείς; 
θα ξαναγελάσεις; 

«mavrosgatos»

ολοι ισοι ολοι διαφορετικοι

ολοι διαφορετικοι ολοι ισοι

Κι ήσουν τόσο πειστικός..

Σε πίστεψα…και τώρα….

….Η φωνή σου γνώριμος ήχος

μες το απόγευμα

γλυκιά συνοδεία

οργάνων της αναγέννησης

με κάνει να βάζω χρώματα παντού

ακόμα και σ΄ αυτή την ασπρόμαυρη σελίδα

που συνήθισα να γράφουμε μαζί

 

Κείνο το βράδυ

με είχες διδάξει τι σημαίνει θάνατος

κι ήσουν τόσο πειστικός

που μεταχειρίστηκες τη ζωή

για να μου το μεταδώσεις.

Και ΄γώ με κείνο το χαμόγελο που ταλεγε όλα

σ΄ ευχαριστούσα που μ΄ έκανες

να νοιώθω ακόμα και το τέλος μου….

 

meidanis

This content has been locked. You can no longer post any comment.

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΠΛΑΙ ΜΟΥ...

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
το φόβο να νικήσω
τον κόσμο ν’ αγαπήσω
κι ίσως ν’ αγαπηθώ

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
να μ’ αντιμετωπίσω
τη μοίρα μου να ορίσω
να μεταμορφωθώ

Μόνος μου πώς να πορευτώ
και πού να επιστρέψω

χωρίς εσένα είμαι μισός

κι ίσως να μην αντέξω

...Θαύμα...

..κι όταν γυρεύεις το θαύμα πρέπει να σπείρεις το αίμα σου στις οχτώ γωνιές των ανέμων
γιατί το θαύμα δεν είναι πουθενά παρά κυκλοφορεί μέσα στις φλέβες του ανθρώπου"

 

Γ. Σεφέρης, Les anges sont blancs, Ημερολόγιο καταστρώματος Α΄

 

ΖΩΗ...


"Η τελευταία μαύρη γάτα" - Ένα αλληγορικό πολιτικό παραμύθι

«Σας τα λέω όλα αυτά γιατί εδώ στο νησί μας, όπως κι αλλού, οι γάτες ξεχνάνε, οι άνθρωποι ξεχνάνε και η τρέλα δεν θέλει πολύ να φουντώσει πάλι φτου ξανά κι απ' την αρχή…»
Μια παράσταση για παιδιά και…για όσους αισθάνονται παιδιά!


... Ναυαγός εκ των προτέρων.

Ξεστολίζομαι. Από ό,τι έμεινε. Από ό,τι άντεξα. Γυμνός μέσα σ’ ένα χρόνο που δεν χώρεσα. Όμως έζησα. Και τον πέρασα, καδένα στον λαιμό. Με ένα σταυρό να μαρτυρά, ό,τι πόνεσα. Ό,τι έκλαψα.

Μπερδεμένα όλα, μέσα σε μια απλότητα στιγμών κυριολεκτικά, αμφίστομων. Που με όσα φωνήεντα, σύμφωνα κι αν γράψω, δεν γράφονται.

Μεταφέρθηκα παραπλεύρως.

Κι όσα κι αν έχω, λίγα φαίνονται.

Λιγόστεψαν ακόμη περισσότερο μετά από ‘κεινη την βροχή. Έμπασαν. Μάζεψαν. 


Για τις εξεγέρσεις και άλλα πράγματα χαμένα

Λεπτομέρειες ασήμαντες που κάνουν πιο οδυνηρές τις αναμνήσεις

και τα χρόνια μας, βαλσαμωμένα πουλιά, μας κοιτάζουν τώρα με μάτια ξένα –
αλλά κι εγώ ποιός ήμουν; ένας πρίγκηπας του τίποτα
ένας τρελός για επαναστάσεις κι άλλα πράγματα χαμένα
και κάθε που χτυπούσαν οι καμπάνες ένιωθα να κινδυνεύει η ανθρωπότητα
κι έτρεχα να τη σώσω
.


επέστρεφε…

Σώπασε η ματιά στα βλέφαρα,
και εγώ εδώ ξανά να σου γράφω....
Όχι για να σε θυμηθώ,
μα γιατί το βιβλίο μου μένει άδειο,
και οι σελίδες του πολλές για εσένα.
Κάποτε στο είχα πει.....


Ο ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ

Στο παλιό μου (νοικιασμένο) σπίτι είχα κήπο. Συχνά τις νύχτες του θέρους και του χειμώνα στις σκιές των δένδρων, τραγούδια ανέβαζαν παραστάσεις και ζωγραφιές έλεγαν ιστορίες. Στο σημερινό (νοικιασμένο) σπίτι μου δεν έχω κήπο, έχω πιλοτή. Ορισμένες βραδιές, όμως, έρχονται επίσκεψη τα δένδρα και οι σκιές τους. Κάνουν τους στύλους της πιλοτής κίονες παιγνιώδεις και τ’ αραγμένα αυτοκίνητα ιστορίες απ’ όσα έχουν δει τα μάτια τους στους δρόμους του κόσμου.


Οι άνθρωποι της επιφάνειας και του βυθού: Μια αλληγορική ιστορία

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα καράβι που αρμένιζε περήφανο και καμαρωτό. Είχε άνδρες και γυναίκες, νέους και γέρους, αγόρια και κορίτσια. Όταν «έπιανε» λιμάνι, άφηνε και έπαιρνε κόσμο, πωλούσε, αλλά και αγόραζε πραμάτειες. Όσοι έμεναν στις πολιτείες μάθαιναν στους αυτόχθονες τις αξίες, τα ιδεώδη και τον πολιτισμό του καραβιού. Εκείνοι που επιβιβάζονταν συνεισέφεραν με τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους στην ανάπτυξη του αφηγήματος της κοινωνικής ζωής και μετείχαν στη συγγραφή της ιστορίας.


της ζωής μου το τρένο

Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα’ σαι πάντα δικός μου
θα είμαστε πάντα μαζί...


χωροχρονικό συνεχές

Θα 'ρθουνε βράδια που δεν θα θέλεις να ξημερώσουν. Μέρες που θα πονάς από ευτυχία.

Τα πρωινά πάραθυρα θα μυρίζουν ήλιο αμέτρητο. Τα βράδια γιασεμί. Θα μοιάζουν οι μέρες όλες σαν βόλτα σε κανάλι της Βενετίας. Οι νύχτες σαν καλοκαιρινές πατημασιές στην Πλάκα. Και τα πρωινά, ω αυτά θα μοιάζουν σίγουρα στο Παρίσι της άνοιξης.!

RADIO LIVE

Online Επισκέπτες

Έχουμε 15 επισκέπτες συνδεδεμένους

εχουμε πολεμο ...!

αυλή

 
Ξέρεις τι θα ‘θελα πιο πολύ
απ’όλα ρε ‘συ;
Να είχαμε μια αυλή μικρή
να βγαίναμε στις αϋπνίες,
να κοιτούσαμε
λίγο τον ουρανό,
να φυσούσε λίγο,
να ερχόταν καμιά γάτα
να κλαψούριζε,
να μύριζαν και τα λεμόνια
στο δέντρο.
 
Να ‘παιρνε μια ανάσα το κεφάλι μας.

Πρόγνωση Καιρού