Get Adobe Flash player

Κεντρικό Μενού

e-erkyna: ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

διαβαστε σημερα


Άδωνις: «Δεν είμαι ζητιάνος, βουλευτής είμαι. Μου δίνετε, περικαλώ, μισό ευρώ κύριος;»

Mετά την ομιλία του στη Βουλή ο Άδωνις Γεωργιάδης, όπου είπε ότι οι μεγαλύτερες περικοπές έχουν γίνει στους βουλευτές, ντύθηκε ζητιάνος και πήγε στη γωνία Πανεπιστημίου και Ιπποκράτους. 


Ασθμαίνουσα Γερμανία. Η αλήθεια πίσω από τη βιτρίνα.

Κάθε φορά που Γερμανοί αξιωματούχοι αναφέρονται στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, τώρα και στη Γαλλία, επαναλαμβάνουν το ίδιο τροπάρι: «Αν θέλετε να ορθοποδήσετε, πρέπει να κάνετε αυτό που κάναμε εμείς τη δεκαετία του 1990 – τις επίπονες μεταρρυθμίσεις που είναι μοναδικά ικανές να αυξήσουν την παραγωγικότητα μιας χώρας». 


ΖΗΤΑΝΕ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Τελείωσαν. Το ξέρουν. Σπαρταράνε. Εκλιπαρούν για «εθνική συνεννόηση». Δηλαδή να τους δοθεί μια παράταση στην Εξουσία. Εθισμένοι, που δεν τους αξίζει οίκτος. Με το ναρκωτικό της αλαζονείας. Ξιπασμένα τίποτα.

Αρνούνται να πιστέψουν ότι δε θα επιστρέψουν σε εκείνο που ήταν πριν, αλλά στα χειρότερα. Καίνε πριν φύγουν. Στήνουν παγίδες. 


Η φορολόγηση του πλούτου και η Αριστερά

Το βιβλίο που κάνει κυριολεκτικά θραύση παγκοσμίως είναι το Capital in the 21st Century (Το Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα). Το βιβλίο του Πικετύ είναι χωρίς αμφιβολία αυτό που διαβάστηκε και συζητήθηκε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στον αιώνα που διανύουμε. Αποτελεί το απόλυτο bestseller στις ΗΠΑ και ολόκληρο τον κόσμο από τη στιγμή που εκδόθηκε και προσανατολίζει σε σημαντικό βαθμό τη συζήτηση για τα οικονομικά ζητήματα σε πλανητικό επίπεδο.


Ο Άρης και ο Μπάμπης στα δίχτυα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας

Στην Ελλάδα της κρίσης, λέει ο ΠΟΥ, οι φτωχοί παχαίνουν λόγω άγχους και κακής διατροφής, η φτώχεια φέρνει πάχος και μάλιστα σε διαστάσεις ενδημικές.


Οι Βρυξέλλες «στήνουν» κάλπες

Βαρύ το κλίμα στο Μαξίμου μετά την πόρτα που έφαγαν από τους Ευρωπαίους

Στους διαδρόμους των Βρυξελλών σήμερα και αύριο κληρώνει ο χρόνος που θα στηθούν οι κάλπες, καθώς ο Σαμαράς συζητά με τους Ευρωπαίους ομολόγους του το πλαίσιο των νέων μέτρων που θα υποχρεωθεί να πάρει για να βγει δήθεν από το μνημόνιο και να έχει γραμμή χρηματοδότησης από την προληπτική γραμμή του ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης.


Όταν ο Νίκος Μπογιόπουλος ξεφτιλίζει τον Γαρουφαήλο Κρανιδιώτη (βίντεο)

Από την εκπομπή του Alpha «Πρωϊνή ενημέρωση» στις 18 Οκτωβρίου 2014


Πώς και γιατί, η κυβέρνηση έκανε την Ελλάδα «Κούγκι».

Καθώς τα στόματα ανοίγουν μετά το μίνι κραχ της ελληνικής οικονομίας, εφιαλτικές είναι οι περιγραφές των τυχοδιωκτικών και ερασιτεχνικών χειρισμών της κυβέρνησης που το προκάλεσαν. Ακόμη και πρόσφατα, δια στόματος Βενιζέλου, το κυβερνητικό στρατόπεδο κατηγορούσε την αξιωματική αντιπολίτευση ότι σχεδιάζει ένα νέο Κούγκι, στην αντιπαράθεση με τους δανειστές. 


Τα «Όχι» που πρέπει πάλι να ακουστούν!

Η φλόγα της αντίστασης χρειάζεται να αναζωπυρωθεί, τα «Όχι» του σήμερα πρέπει να ακουστούν. Σε πείσμα του ραγιαδισμού της σύγχρονης «εθνικοφροσύνης».


ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ…

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΦΕΡΑΡΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ

Αρκετός χρόνος και χώρος αφιερώθηκε στο ζήτημα του δημόσιου χρέους. Ειδικότερα, στις συζητήσεις που γίνονται σχετικά με την ανάγκη δραστικής αναθεώρησης του σημερινού πλαισίου υπό το οποίο διεξάγονται οι αναδιαρθρώσεις δημόσιου χρέους. 

βαλς για ένα φιλί...

Τώρα μισώ...
Τα φθαρμένα βελούδα....
τα μισά μου κραγιόν,
τις σκισμένες σελίδες
και το φως των κεριών
τις θλιμμένες κοπέλες με τσιγάρο ή ποτό,
που πια μόνες χορεύουν ένα βαλς για δυο!!!

Μα αν θέλεις να με σώσεις....
να έρθεις να μ' αποτελειώσεις

Φίλησέ με ποθώ να πεθάνω...

Γλύτωσέ με από αυτό τον χορό!!!

αερικό...

Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά σου

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει,

ο νους μας είναι αληταριό

που όλο θα δραπετεύει….

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ...

 

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ...

κι έρχεται κάποτε η στιγμή 
να ζήσεις τους φόβους σου 

θα παραλύσεις;

θ' αγωνιστείς;

θα νικηθείς; 
θα ξαναγελάσεις; 

«mavrosgatos»

ολοι ισοι ολοι διαφορετικοι

ολοι διαφορετικοι ολοι ισοι

οι επιλογές της erkyna

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Στα σκοτάδια της αλήθειας
αναδύθηκε η σκιά του φόβου.
Κοίταξα το ομοίωμα μου
κι ένας παλιάτσος γέλασε.
"Δεν υπάρχω;" ρώτησε το ξύλινο πόδι
τη φιμέ βιτρίνα.
Ονειρεύτηκα...

 

Μια φορά κι έναν καιρό

Μια φορά κι έναν καιρό,
στο σκοτάδι των ονείρων
σε ονειρεύτηκα .
Στο σκοτάδι της αυταπάτης
η οποία εκδηλώνεται
την ώρα που το όνειρο
στο όνειρο κλειδώνεται

 

η δική μας η άνοιξη....

Ήταν ανάθρεμμα του Σεπτέμβρη η δική μας η άνοιξη.... τότε που το καλοκαίρι προσπερνούσε αδιάφορα τις πρώιμες σταγόνες της βροχής αφήνοντας τον ήλιο του να στεγνώσει τις επιπόλαιες θάλασσες που σπέρναν τ' αδύναμα σύννεφα... 

 

ΕΜΒΡΥΟ ΦΩΣ

Εσένα την άπιαστη κερήθρα που βαθιά της σάπισαν οι αισθήσεις
Και βαθιά της άπλωσαν οι ορίζοντες ανάποδα δέντρα σ’ εποχές

καρπού  
Σε πήρα από τα ψιθυρίσματα του χορταριού
Με μαγικά φυσήματα σε σκόρπισα πάχνη και ψέμα σ’ ό,τι κρατάμε

κι ό,τι απομένει  
Αυτό το πρωί που καταργεί το αλλοτινό κι αυριανό του όνειρο με

αστραφτερούς κόμπους ιλίγγων

 

Μια ερωτική επιστολή

Όλα όσα από σένα θα ήθελα
είναι τόσο λίγα κατά βάθος
γιατί κατά βάθος είναι όλα,

σαν ένας σκύλος που περνά, ένας λόφος,

 

τα έχω και τα δεν.

"Έχω ένα κόμπο στο λαιμό και μια θηλιά που όλο στενεύει." Κι είναι μέρες που σφίγγει πράγματι πολύ και λες θα τα παρατήσω. Θα δεχτώ έτσι ήσυχα το τέλος, γιατί άλλωστε δεν έχω και τίποτα για να παλέψω. Κι είναι αλήθεια πολλά αυτά που δεν έχεις. Δεν έχεις δουλειά και δεν έχεις λεφτά. Κι όλο το καλοκαίρι το πέρασες στην πλατεία του χωριού σου, πίνοντας μπύρες από το περίπτερο, άντε στην καλύτερη περίπτωση με βόλτες δίπλα στη θάλασσα και ένα μπολάκι λουκουμάδες στο χέρι. 

 

Κυνήγι αστεριών...

Έχουμε κυνήγι αστεριών απόψε...
Φόρτωσα τις αναμνήσεις μου για σφαίρες και εχω ένα κυνηγόσκυλο που ουρλιάζει κάθε φορά που ένα από τα αστέρια πέφτει, για να προστεθεί στους θησαυρούς αυτού του κόσμου...

 

big bad

ανύποπτη έμπαινα στο δάσος
ανύποπτη
χώμα μυρίζοντας μονάχα χώμα
ανύποπτη έβρισκα το δάσος
ανύποπτη...

 

Θα σε βρω.

Θα σε πηγαίνω βόλτα στη βροχή, χωρίς ομπρέλα. Και θα σε φιλάω.

Θα μου πιάνεις το χέρι. Συνέχεια. Θα λατρεύεις να μου πιάνεις το χέρι.

Γιατί θα είμαι δικιά σου και μόνο δικιά σου. Και θα θες να το ξέρουν όλοι αυτό.

 

χαρά

Μοιάζει με έκρηξη. Το παιδί που παίρνει φόρα και πηδάει απ’ το βράχο στη θάλασσα κρατώντας σφιχτά με τα χέρια του τα λυγισμένα γόνατα. Μπόμπα. Σηκώνεται ένα νερένιο μανιτάρι, ακούγεται ένας γδούπος, ένα τεράστιο ανθρώπινο βότσαλο στη θάλασσα και το νερό φτάνει ψηλά και καταβρέχει τους υπόλοιπους. Χαρά. 

 

όσα ποτέ δεν ήρθαν

Δεν είναι πια το πρόβλημα στα βράδια.

Το πρόβλημα πλέον είναι στα πρωινά.  Όχι, όχι δεν είναι βαριά, το πάπλωμα άλλωστε έχει μεταφερθεί στο πατάρι, ούτε να κρυφτείς μπορείς, ούτε να το σηκώσεις χρειάζεται. Ο ήλιος ξεμυτίζει κάθε χάραμα, μόνο για να σε κάνει να χαμογελάσεις. Είναι να, μόναχα μια αίσθηση, σα να ξεράθηκε ο λαιμός σου. Κι ας είναι πλέον Αύγουστος.

 

να μάθεις να φεύγεις

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας
Να φεύγεις  - αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο...

 

τίποτα δεν είναι εύκολο

το φως παλεύει για να 'ρθεί

δες το πώς σκαρφαλώνει 

δες το πώς φτάνει στην κορφή κατάκοπο

και με τη γλώσσα έξω χύνεται 
λαχανιασμένη λάβα

 

Χειμωνανθός

"Φθινόπωρο στον έρωτα απόψε ανατέλλει
αρισμαρί και μέλι μύρισαν τα βουνά
κι εγώ κοιτάζω σιωπηλός το χώμα το βρεγμένο
σαν κάρβουνο αναμμένο η ομορφιά πονά

Φιλί γυρεύω του ουρανού κι αυτός μου δίνει στάχτη
μα απ΄ της καρδιάς τ΄ αδράχτι σαν θέλω να κοπείς

Σαλεύουν τα πορτόφυλλα κι η κλειδωνιά γυρίζει

Αέρας μου σφυρίζει . Αν έρθεις μην αργείς

RADIO LIVE

εργασια..ανεργια..επιβιωση..


Γιατί δεν κινητοποιούνται οι άνεργοι

Θα μπορούσε να την αποκαλέσει κανείς «ερώτηση του 1.000.000 ευρώ», αλλά ασφαλώς δεν πρόκειται περί αυτού. Μια ερώτηση που δεν επιδέχεται απαντήσεις – εκτός εάν διατυπωθεί στο σωστό χρόνο και με τους κατάλληλους όρους.

Όπου βρεθώ κι όπου σταθώ ταξιδεύοντας αυτές τις μέρες στη Βόρεια Ελλάδα, το πιο δημοφιλές, όσο και αγωνιώδες, ερώτημα που αντιμετωπίζω είναι η απορία γιατί οι άνεργοι κάθονται στ’ αυγά τους και δεν κινητοποιούνται.


Η Δημοκρατία Στα Χρόνια Του Έμπολα

Ο νους είναι φτιαγμένος από λέξεις.
Ο κόσμος, ο ανθρώπινος κόσμος, είναι φτιαγμένος από λέξεις.
Αλλάζεις μια λέξη και αλλάζεις τον κόσμο.


ΚΕΕΛΠΝΟ μόνο για Ελληνες;

Μια σχεδόν ακατανόητη πανελλαδική έρευνα κοινής γνώμης διενεργήθηκε με παραγγελία του ΚΕΕΛΠΝΟ από την εταιρεία ΚΑΠΑ RESEARCH A.E. μέσα στον Οκτώβριο. Το δείγμα των 1.155 ανθρώπων που ρωτήθηκαν προερχόταν και από τις 13 περιφέρειες της Ελλάδας και αφορούσε άνδρες και γυναίκες από 18 χρόνων και πάνω.


ξεθωριασμένα λόγια…

Φαντασιώσεις διαβάζω σ΄ ένα ολόγιομο φεγγάρι που καθρεφτίζει τον ιδρώτα του στο ανοιχτό μου τζάμι

ένα φιλί αθάνατο νερό στην γλώσσα μου κρατώ τις ώρες  που σμίγει ο χρόνος μου με τον δικό σου χρόνο

Προσμένω κρατώντας  τα μάτια μου κλειστά σφίγγω έναν μυρωμένο άνεμο ανάμεσα

στα πληγωμένα στήθη μου κι αφουγκράζομαι τους ήχους της παρουσίας σου στα δροσερά σεντόνια...


Ο Τζον, ο ψόφιος γάιδαρος και οι …«αγορές»

Ο Τζον πήγε στο Τέξας και αγόρασε από ένα αγρότη ένα γάιδαρο, έναντι του ποσού των 100 δολαρίων.

Ο αγρότης συμφώνησε να τον παραδώσει την άλλη μέρα.

Την επομένη ημέρα ο αγρότης του λέει:


ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ

 

Οι αλλαγές που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια (κυρίως τα χρόνια των Μνημονίων) στην ελληνική κοινωνία είναι δραματικές. Με κυριότερη απ’ αυτές την αποδαιμονοποίηση της Αριστεράς. Για πρώτη φορά μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης με κορμό την Αριστερά και το πρόγραμμά της, τρομάζει πλέον...  


Όλοι εναντίον του συστήματος

Χαμός γίνεται τις τελευταίες ημέρες στη χώρα μας, αφού ο καθένας κατηγορεί τον άλλον πως ανήκει στο Σύστημα. Το σύνθημα δόθηκε μετά τη δήλωση της Γιάννας Αγγελοπούλου που είπε «είμαι απέναντι στο σύστημα». Αμέσως, όλοι θέλησαν να πουν πως είναι ενάντια στο σύστημα, κατηγορώντας τους άλλους πως ανήκουν στο σύστημα.


Το μάθημα της αποτυχίας

«Τα μαθηματικά κάνουν συχνά τους ανθρώπους να αισθάνονται βλάκες. Και είναι αρκετά οδυνηρό να αισθάνεσαι βλάκας», έγραψε πρόσφατα στο περιοδικό Slate, o συγγραφέας και μαθηματικός Ben Orlin. Καθηγητής μέσης εκπαίδευσης στο Oakland o ίδιος, διατηρεί, επίσης, ένα διάσημο blog που είναι αφιερωμένο στη διδασκαλία των μαθηματικών. Στο άρθρο του περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο σχολείο, τη συμπεριφορά των αδύναμων μαθητών του και με εξομολογητική διάθεση διαπιστώνει : 


Το Νησί των Συναισθημάτων

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.

 

Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.

 

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

 

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσωΉθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Online Επισκέπτες

Έχουμε 21 επισκέπτες συνδεδεμένους

εχουμε πολεμο ...!

αυλή

 
Ξέρεις τι θα ‘θελα πιο πολύ
απ’όλα ρε ‘συ;
Να είχαμε μια αυλή μικρή
να βγαίναμε στις αϋπνίες,
να κοιτούσαμε
λίγο τον ουρανό,
να φυσούσε λίγο,
να ερχόταν καμιά γάτα
να κλαψούριζε,
να μύριζαν και τα λεμόνια
στο δέντρο.
 
Να ‘παιρνε μια ανάσα το κεφάλι μας.

Πρόγνωση Καιρού