Get Adobe Flash player

Κεντρικό Μενού

e-erkyna: ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

διαβαστε σημερα


Ασθμαίνουσα Γερμανία. Η αλήθεια πίσω από τη βιτρίνα.

Κάθε φορά που Γερμανοί αξιωματούχοι αναφέρονται στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, τώρα και στη Γαλλία, επαναλαμβάνουν το ίδιο τροπάρι: «Αν θέλετε να ορθοποδήσετε, πρέπει να κάνετε αυτό που κάναμε εμείς τη δεκαετία του 1990 – τις επίπονες μεταρρυθμίσεις που είναι μοναδικά ικανές να αυξήσουν την παραγωγικότητα μιας χώρας». 


Η ΑΤΖΕΝΤΑ ΚΑΙ Η ΓΛΙΤΣΑ

Η κυρία Βούλτεψη έχει κουρνιάσει πάνω απ’ τα ΑΤΜ σαν νυχτερινή κουκουβάγια και κρώζει ότι θα μας φάει τα λεφτά ο λήσταρχοςΠαπαδημούλης.

Ο κ. Πάγκαλος δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πυρπόλησε τους συμπολίτες μας στη Μαρφίν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εθνικιστική ιδεολογία και ότι «έχει κοινή βάση συνεννόησης με τη Χρυσή Αυγή». Προσέτι, ο κ. Πάγκαλος αποφάνθηκε ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές, τότε «οι οπαδοί του Αλέξη Τσίπρα θα είναι στον δρόμο, θα καίνε και θασκοτώνουν». 


Η φορολόγηση του πλούτου και η Αριστερά

Το βιβλίο που κάνει κυριολεκτικά θραύση παγκοσμίως είναι το Capital in the 21st Century (Το Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα). Το βιβλίο του Πικετύ είναι χωρίς αμφιβολία αυτό που διαβάστηκε και συζητήθηκε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στον αιώνα που διανύουμε. Αποτελεί το απόλυτο bestseller στις ΗΠΑ και ολόκληρο τον κόσμο από τη στιγμή που εκδόθηκε και προσανατολίζει σε σημαντικό βαθμό τη συζήτηση για τα οικονομικά ζητήματα σε πλανητικό επίπεδο.


Ιδού οι αγορές, ιδού και το... πήδημα

Tο ένα επικοινωνιακό χαρτί της μετά το άλλο «καίει» η κυβέρνηση, η οποία δείχνει πλέον να λειτουργεί υπό το κράτος πανικού. Όσο ανοίγει η «ψαλίδα» στις δημοσκοπήσεις και όσο πλησιάζει ο χρόνος της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας τόσο αυξάνεται η πίεση προς το Μέγαρο Μαξίμου – ακόμη και από κυβερνητικούς βουλευτές – για να αλλάξει η ατζέντα και να αποκατασταθούν οι «γέφυρες» με τα φτωχότερα και πληγωμένα από τα μνημόνια κοινωνικά στρώματα.


Καμένη γη εντός παρενθέσεως

Η άνεση με την οποία δανειστές και αγορές «έκαψαν» όλα τα χαρτιά του υπερφίαλου κυβερνητικού σεναρίου για «έξοδο από το Μνημόνιο» πρέπει να μας βάζει σε σκέψη. Από τους συμμάχους της συγκυβέρνησης, αποσύρθηκαν - αθόρυβα στην αρχή, εκκωφαντικά τις τελευταίες μέρες- πρώτοι οι ιέρακες των αγορών (βλέπε και κείμενο: «Τα spreads λένε την αλήθεια», "Αυγή", 5.10.2014).


ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Από την Ουκρανία ως τη Μ. Ανατολή περνώντας από το Ιράν όλη η περιοχή σιγοβράζει με εξάρσεις πότε εδώ πότε εκεί. Ισχύει ο Μαοϊκός λόγος (μεγάλη αναταραχή εξαιρετική κατάσταση) όσο ισχύει και ότι ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Όλοι μπορούν να επωφεληθούν.


ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙΣ

Οι δημοσκοπήσεις επιμένουν σχεδόν μοχθηρά: Ο ΣΥΡΙΖΑμπροστά από τη ΝΔ. Έξι μονάδες, εφτά μονάδες, οχτώ μονάδες, δέκα μονάδες. Και στα όρια της αυτοδυναμίας στις περισσότερες περιπτώσεις. Μια αριθμητική που προμηνύεται ανατροπές. Ριζική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Τέλος εποχής για το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, μετά από σαράντα χρόνια παντοδυναμίας. 


Πώς και γιατί, η κυβέρνηση έκανε την Ελλάδα «Κούγκι».

Καθώς τα στόματα ανοίγουν μετά το μίνι κραχ της ελληνικής οικονομίας, εφιαλτικές είναι οι περιγραφές των τυχοδιωκτικών και ερασιτεχνικών χειρισμών της κυβέρνησης που το προκάλεσαν. Ακόμη και πρόσφατα, δια στόματος Βενιζέλου, το κυβερνητικό στρατόπεδο κατηγορούσε την αξιωματική αντιπολίτευση ότι σχεδιάζει ένα νέο Κούγκι, στην αντιπαράθεση με τους δανειστές. 


ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ…

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΦΕΡΑΡΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ

Αρκετός χρόνος και χώρος αφιερώθηκε στο ζήτημα του δημόσιου χρέους. Ειδικότερα, στις συζητήσεις που γίνονται σχετικά με την ανάγκη δραστικής αναθεώρησης του σημερινού πλαισίου υπό το οποίο διεξάγονται οι αναδιαρθρώσεις δημόσιου χρέους. 

βαλς για ένα φιλί...

Τώρα μισώ...
Τα φθαρμένα βελούδα....
τα μισά μου κραγιόν,
τις σκισμένες σελίδες
και το φως των κεριών
τις θλιμμένες κοπέλες με τσιγάρο ή ποτό,
που πια μόνες χορεύουν ένα βαλς για δυο!!!

Μα αν θέλεις να με σώσεις....
να έρθεις να μ' αποτελειώσεις

Φίλησέ με ποθώ να πεθάνω...

Γλύτωσέ με από αυτό τον χορό!!!

αερικό...

Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά σου

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει,

ο νους μας είναι αληταριό

που όλο θα δραπετεύει….

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ...

 

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ...

κι έρχεται κάποτε η στιγμή 
να ζήσεις τους φόβους σου 

θα παραλύσεις;

θ' αγωνιστείς;

θα νικηθείς; 
θα ξαναγελάσεις; 

«mavrosgatos»

ολοι ισοι ολοι διαφορετικοι

ολοι διαφορετικοι ολοι ισοι

οι επιλογές της erkyna

η δική μας η άνοιξη....

Ήταν ανάθρεμμα του Σεπτέμβρη η δική μας η άνοιξη.... τότε που το καλοκαίρι προσπερνούσε αδιάφορα τις πρώιμες σταγόνες της βροχής αφήνοντας τον ήλιο του να στεγνώσει τις επιπόλαιες θάλασσες που σπέρναν τ' αδύναμα σύννεφα... 

 

ΕΜΒΡΥΟ ΦΩΣ

Εσένα την άπιαστη κερήθρα που βαθιά της σάπισαν οι αισθήσεις
Και βαθιά της άπλωσαν οι ορίζοντες ανάποδα δέντρα σ’ εποχές

καρπού  
Σε πήρα από τα ψιθυρίσματα του χορταριού
Με μαγικά φυσήματα σε σκόρπισα πάχνη και ψέμα σ’ ό,τι κρατάμε

κι ό,τι απομένει  
Αυτό το πρωί που καταργεί το αλλοτινό κι αυριανό του όνειρο με

αστραφτερούς κόμπους ιλίγγων

 

Θα σε βρω.

Θα σε πηγαίνω βόλτα στη βροχή, χωρίς ομπρέλα. Και θα σε φιλάω.

Θα μου πιάνεις το χέρι. Συνέχεια. Θα λατρεύεις να μου πιάνεις το χέρι.

Γιατί θα είμαι δικιά σου και μόνο δικιά σου. Και θα θες να το ξέρουν όλοι αυτό.

 

Μια ερωτική επιστολή

Όλα όσα από σένα θα ήθελα
είναι τόσο λίγα κατά βάθος
γιατί κατά βάθος είναι όλα,

σαν ένας σκύλος που περνά, ένας λόφος,

 

τα έχω και τα δεν.

"Έχω ένα κόμπο στο λαιμό και μια θηλιά που όλο στενεύει." Κι είναι μέρες που σφίγγει πράγματι πολύ και λες θα τα παρατήσω. Θα δεχτώ έτσι ήσυχα το τέλος, γιατί άλλωστε δεν έχω και τίποτα για να παλέψω. Κι είναι αλήθεια πολλά αυτά που δεν έχεις. Δεν έχεις δουλειά και δεν έχεις λεφτά. Κι όλο το καλοκαίρι το πέρασες στην πλατεία του χωριού σου, πίνοντας μπύρες από το περίπτερο, άντε στην καλύτερη περίπτωση με βόλτες δίπλα στη θάλασσα και ένα μπολάκι λουκουμάδες στο χέρι. 

 

Κυνήγι αστεριών...

Έχουμε κυνήγι αστεριών απόψε...
Φόρτωσα τις αναμνήσεις μου για σφαίρες και εχω ένα κυνηγόσκυλο που ουρλιάζει κάθε φορά που ένα από τα αστέρια πέφτει, για να προστεθεί στους θησαυρούς αυτού του κόσμου...

 

big bad

ανύποπτη έμπαινα στο δάσος
ανύποπτη
χώμα μυρίζοντας μονάχα χώμα
ανύποπτη έβρισκα το δάσος
ανύποπτη...

 

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα*

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα ποὺ δὲ θά ῾χουμε πιὰ τί νὰ ποῦμε
Θὰ καθόμαστε ἀπέναντι καὶ θὰ κοιταζόμαστε στὰ μάτια
Ἡ σιωπή μου  θὰ λέει: Πόσο εἶσαι ὄμορφη, μὰ δὲ
βρίσκω ἄλλο τρόπο νὰ στὸ πῶ...

 

χαρά

Μοιάζει με έκρηξη. Το παιδί που παίρνει φόρα και πηδάει απ’ το βράχο στη θάλασσα κρατώντας σφιχτά με τα χέρια του τα λυγισμένα γόνατα. Μπόμπα. Σηκώνεται ένα νερένιο μανιτάρι, ακούγεται ένας γδούπος, ένα τεράστιο ανθρώπινο βότσαλο στη θάλασσα και το νερό φτάνει ψηλά και καταβρέχει τους υπόλοιπους. Χαρά. 

 

όσα ποτέ δεν ήρθαν

Δεν είναι πια το πρόβλημα στα βράδια.

Το πρόβλημα πλέον είναι στα πρωινά.  Όχι, όχι δεν είναι βαριά, το πάπλωμα άλλωστε έχει μεταφερθεί στο πατάρι, ούτε να κρυφτείς μπορείς, ούτε να το σηκώσεις χρειάζεται. Ο ήλιος ξεμυτίζει κάθε χάραμα, μόνο για να σε κάνει να χαμογελάσεις. Είναι να, μόναχα μια αίσθηση, σα να ξεράθηκε ο λαιμός σου. Κι ας είναι πλέον Αύγουστος.

 

να μάθεις να φεύγεις

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας
Να φεύγεις  - αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο...

 

τίποτα δεν είναι εύκολο

το φως παλεύει για να 'ρθεί

δες το πώς σκαρφαλώνει 

δες το πώς φτάνει στην κορφή κατάκοπο

και με τη γλώσσα έξω χύνεται 
λαχανιασμένη λάβα

 

Παραλλαγή

Ξύπνησα έντρομος,λουσμένος στον ιδρώτα.Τρεις μαντηλοδεμένες γριές μου ψιθύριζαν,με τη στριγγιά φωνή τους: «Φύγε!Δεν έχεις πια δουλειά εδώ.Δεν το βλέπεις;»

Σηκώθηκα αλαφιασμένος. Έτρεξα στον κήπο. Η λεμονιά μου με κοίταζε στέρφα και θλιμμένη.Χρόνια τώρα με πλημμύριζε στ’ άνθη και τα λεμόνια.

 

Χειμωνανθός

"Φθινόπωρο στον έρωτα απόψε ανατέλλει
αρισμαρί και μέλι μύρισαν τα βουνά
κι εγώ κοιτάζω σιωπηλός το χώμα το βρεγμένο
σαν κάρβουνο αναμμένο η ομορφιά πονά

Φιλί γυρεύω του ουρανού κι αυτός μου δίνει στάχτη
μα απ΄ της καρδιάς τ΄ αδράχτι σαν θέλω να κοπείς

Σαλεύουν τα πορτόφυλλα κι η κλειδωνιά γυρίζει

Αέρας μου σφυρίζει . Αν έρθεις μην αργείς

RADIO LIVE

εργασια..ανεργια..επιβιωση..


«Εκκωφαντική» σιγή από τα ΜΜΕ για τη μήνυση στη Χάγη!

Μια πολύ σημαντική υπόθεση, αυτή της μήνυσης που έχει καταθέσει Γερμανίδα δικηγόρος ενάντια σε όσους εφαρμόζουν  εγκληματικούς νόμους/συμφωνίες  που έχουν  εξαθλιώσει  μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας,  πέρασε ουσιαστικά απαρατήρητη από τα ΜΜΕ και αφήνεται στην αφάνεια  ώστε να αποδυναμωθεί (διαβάστε για τη μήνυση εδώ http://www.mkiellinikou.org/blog/2014/10/01/icc/ ).  


Αν...

Αν τα όνειρα θα είχαν χρώμα, τότε θα ήταν πράσινο σαν την ελπίδα... η ελπίδα πραγματοποίησης τους!

Αν η ψυχή θα είχε χρώμα, τότε θα ήταν μπλε όπως ο ουρανός... επειδή ο ουρανός και η ψυχή είναι απέραντα...


Γιατί δεν κινητοποιούνται οι άνεργοι

Θα μπορούσε να την αποκαλέσει κανείς «ερώτηση του 1.000.000 ευρώ», αλλά ασφαλώς δεν πρόκειται περί αυτού. Μια ερώτηση που δεν επιδέχεται απαντήσεις – εκτός εάν διατυπωθεί στο σωστό χρόνο και με τους κατάλληλους όρους.

Όπου βρεθώ κι όπου σταθώ ταξιδεύοντας αυτές τις μέρες στη Βόρεια Ελλάδα, το πιο δημοφιλές, όσο και αγωνιώδες, ερώτημα που αντιμετωπίζω είναι η απορία γιατί οι άνεργοι κάθονται στ’ αυγά τους και δεν κινητοποιούνται.


Είπα δεν μπορεί να είναι αλήθεια...

...δεν μπορεί αν συμβαίνει να χάνονται έτσι δύο άνθρωποι που αγαπήθηκαν... δεν είναι δυνατόν να σβηστούν όσα περάσαμε σαν τις λέξεις στην άμμο που της σβήνει τ' αγέρι ή ένα επιπόλαιο κύμα μοιραία και βάναυσα... σαν να ήταν άυλο το μελάνι που γράφαμε στης ψυχής τα κατάβαθα τα όσα ζήσαμε... 


Η Μοναξιά Του Δρομέα Μεγάλων Αποστάσεων

«Run, rabbit, run, dig that hole, forget the sun»
Breathe, Pink Floyd

«Life is just what happens to you, while your busy making other plans»


Ιδιότροπος γέρος.

Όταν ένας γέρος άντρας πέθανε στη γηριατρική πτέρυγα ενός γηροκομείου σε μια πόλη της Αυστραλίας, θεωρήθηκε πως δεν είχε αφήσει τίποτα αξίας. Αργότερα, όταν οι νοσοκόμες έψαχναν ανάμεσα στα λιγοστά υπάρχοντά του, βρήκαν αυτό το ποίημα. Η ποιότητά του και το περιεχόμενό του εντυπωσίασαν τόσο πολύ το προσωπικό, που φτιάχτηκαν αντίγραφα του και μοιράστηκε σε κάθε νοσοκόμα του νοσοκομείου.


Ο Τζον, ο ψόφιος γάιδαρος και οι …«αγορές»

Ο Τζον πήγε στο Τέξας και αγόρασε από ένα αγρότη ένα γάιδαρο, έναντι του ποσού των 100 δολαρίων.

Ο αγρότης συμφώνησε να τον παραδώσει την άλλη μέρα.

Την επομένη ημέρα ο αγρότης του λέει:


ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ

 

Οι αλλαγές που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια (κυρίως τα χρόνια των Μνημονίων) στην ελληνική κοινωνία είναι δραματικές. Με κυριότερη απ’ αυτές την αποδαιμονοποίηση της Αριστεράς. Για πρώτη φορά μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης με κορμό την Αριστερά και το πρόγραμμά της, τρομάζει πλέον...  


Όλα τα κομμάτια μαζί: Μια ιστορία και μια ταινία για τον αυτισμό

Κοιτάζει αριστερά δεξιά κατακόκκινη. Από ντροπή όχι από θυμό. Πώς να θυμώσει άλλωστε σ' αυτό το πλάσμα; Ξέρει πως δεν φταίει. Ξέρει πως αν ήταν αλλιώς τα πράγματα... Ξέρει.

Online Επισκέπτες

Έχουμε 36 επισκέπτες συνδεδεμένους

εχουμε πολεμο ...!

αυλή

 
Ξέρεις τι θα ‘θελα πιο πολύ
απ’όλα ρε ‘συ;
Να είχαμε μια αυλή μικρή
να βγαίναμε στις αϋπνίες,
να κοιτούσαμε
λίγο τον ουρανό,
να φυσούσε λίγο,
να ερχόταν καμιά γάτα
να κλαψούριζε,
να μύριζαν και τα λεμόνια
στο δέντρο.
 
Να ‘παιρνε μια ανάσα το κεφάλι μας.

Πρόγνωση Καιρού