Get Adobe Flash player

Κεντρικό Μενού

e-erkyna: ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

διαβαστε σημερα


Για το τέλος τού μνημονίου μάθατε;

Συντρίμμια, σκόνη και θρύψαλα κάνει το «στρα­τηγικό σχέδιο εξόδου» της κυβέρνησης από το μνημόνιο το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή στην τριμηνιαία έκθεσή του για την περίοδο Ιουλίου - Σεπτεμβρίου 2014, επι­βεβαιώνοντας ότι η έξο­δος στις αγορές ή μία προληπτική γραμμή πί­στωσης θα ισοδυναμεί με στενή εποπτεία, κάτι άλλωστε που είχε αποκαλύψει πρώτο «Το Ποντίκι» στο φύλλο της Πέμπτης 16 Οκτωβρίου 2014. 


Η φορολόγηση του πλούτου και η Αριστερά

Το βιβλίο που κάνει κυριολεκτικά θραύση παγκοσμίως είναι το Capital in the 21st Century (Το Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα). Το βιβλίο του Πικετύ είναι χωρίς αμφιβολία αυτό που διαβάστηκε και συζητήθηκε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στον αιώνα που διανύουμε. Αποτελεί το απόλυτο bestseller στις ΗΠΑ και ολόκληρο τον κόσμο από τη στιγμή που εκδόθηκε και προσανατολίζει σε σημαντικό βαθμό τη συζήτηση για τα οικονομικά ζητήματα σε πλανητικό επίπεδο.


Να πέσει η κυβέρνηση με τους όρους της Αριστεράς

Το τελευταίο διάστημα έχει γίνει φανερό ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα πολιτική συγκυρία. Η κυβέρνηση παραπαίει, ενώ ούτε καν η ψήφος εμπιστοσύνης δεν της προσέφερε λίγες στιγμές ηρεμίας. Αντιθέτως, ο ΣΥΡΙΖΑ αποκτάει συνεχώς νέα ορμή, ξεπερνάει «ταβάνια» και φτάνει το όριο της αυτοδυναμίας, προσεγγίζοντας συνεχώς τον ιστορικό στόχο της αριστερής κυβέρνησης.


Ο Άρης και ο Μπάμπης στα δίχτυα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας

Στην Ελλάδα της κρίσης, λέει ο ΠΟΥ, οι φτωχοί παχαίνουν λόγω άγχους και κακής διατροφής, η φτώχεια φέρνει πάχος και μάλιστα σε διαστάσεις ενδημικές.


Οι Βρυξέλλες «στήνουν» κάλπες

Βαρύ το κλίμα στο Μαξίμου μετά την πόρτα που έφαγαν από τους Ευρωπαίους

Στους διαδρόμους των Βρυξελλών σήμερα και αύριο κληρώνει ο χρόνος που θα στηθούν οι κάλπες, καθώς ο Σαμαράς συζητά με τους Ευρωπαίους ομολόγους του το πλαίσιο των νέων μέτρων που θα υποχρεωθεί να πάρει για να βγει δήθεν από το μνημόνιο και να έχει γραμμή χρηματοδότησης από την προληπτική γραμμή του ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης.


Όταν ο Νίκος Μπογιόπουλος ξεφτιλίζει τον Γαρουφαήλο Κρανιδιώτη (βίντεο)

Από την εκπομπή του Alpha «Πρωϊνή ενημέρωση» στις 18 Οκτωβρίου 2014


Στις κηδείες τρώνε ψάρι

Ο πρώην και ο νυν συναντήθηκαν κι έφαγαν θαλασσινά...

Ο Αντώνης Σαμαράς τηλεφώνησε  στον Κώστα Καραμανλή και του πρότεινε να πάνε να φάνε. Και μιας και είναι... μύλος η κυβέρνηση είπαν να πάνε στο εστιατόριο «Milos» του Χίλτον.


Τα «Όχι» που πρέπει πάλι να ακουστούν!

Η φλόγα της αντίστασης χρειάζεται να αναζωπυρωθεί, τα «Όχι» του σήμερα πρέπει να ακουστούν. Σε πείσμα του ραγιαδισμού της σύγχρονης «εθνικοφροσύνης».


Τελεσίγραφο

Τρόικα: Πρώτα θα συμφωνήσετε, μετά θα έρθουμε.

Τελεσίγραφο προς την κυβέρνηση από το ΔΝΤ: ο εκπρόσωπος τύπου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Τζέρι Ράις, δήλωσε αργά το απόγευμα, ότι από την ταχύτητα με την οποία η ελληνική κυβέρνηση θα παρουσιάσει το «πλήρες σύνολο των προτάσεων πολιτικής», θα προσδιοριστεί και το χρονοδιάγραμμα επιστροφής της τροίκας στην Αθήνα. 


Το χρονικό μιας πολύ καλά προετοιμασμένης ταινίας καταστροφής

Το σενάριο της «Παγκόσμιας Υγείας», οι ασκήσεις προσομοίωσης και τα τεράστια κερδοσκοπικά προγράμματα της «ιογενούς επιτήρησης ιών»

Η κρίση Έμπολα είναι το προϊόν δύο δεκαετιών πολιτικών επιλογών και δράσεων

βαλς για ένα φιλί...

Τώρα μισώ...
Τα φθαρμένα βελούδα....
τα μισά μου κραγιόν,
τις σκισμένες σελίδες
και το φως των κεριών
τις θλιμμένες κοπέλες με τσιγάρο ή ποτό,
που πια μόνες χορεύουν ένα βαλς για δυο!!!

Μα αν θέλεις να με σώσεις....
να έρθεις να μ' αποτελειώσεις

Φίλησέ με ποθώ να πεθάνω...

Γλύτωσέ με από αυτό τον χορό!!!

αερικό...

Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά σου

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει,

ο νους μας είναι αληταριό

που όλο θα δραπετεύει….

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ...

 

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ...

κι έρχεται κάποτε η στιγμή 
να ζήσεις τους φόβους σου 

θα παραλύσεις;

θ' αγωνιστείς;

θα νικηθείς; 
θα ξαναγελάσεις; 

«mavrosgatos»

ολοι ισοι ολοι διαφορετικοι

ολοι διαφορετικοι ολοι ισοι

οι επιλογές της erkyna

Δεν μπορούμε.

Του Αυγούστου το φεγγάρι απόψε κατέβηκε στα πόδια τα δικά μας.
Τόση είναι η αγάπη μας που απόρησε.
Να δει πως αγαπούν οι άνθρωποι χωρίς όρια.
Μας κοίταξε βαθιά στα μάτια.
Και είδε μέσα μας να λείπει ο ένας από τον άλλον.
Μελαγχόλησε...

 

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Στα σκοτάδια της αλήθειας
αναδύθηκε η σκιά του φόβου.
Κοίταξα το ομοίωμα μου
κι ένας παλιάτσος γέλασε.
"Δεν υπάρχω;" ρώτησε το ξύλινο πόδι
τη φιμέ βιτρίνα.
Ονειρεύτηκα...

 

Μια φορά κι έναν καιρό

Μια φορά κι έναν καιρό,
στο σκοτάδι των ονείρων
σε ονειρεύτηκα .
Στο σκοτάδι της αυταπάτης
η οποία εκδηλώνεται
την ώρα που το όνειρο
στο όνειρο κλειδώνεται

 

η δική μας η άνοιξη....

Ήταν ανάθρεμμα του Σεπτέμβρη η δική μας η άνοιξη.... τότε που το καλοκαίρι προσπερνούσε αδιάφορα τις πρώιμες σταγόνες της βροχής αφήνοντας τον ήλιο του να στεγνώσει τις επιπόλαιες θάλασσες που σπέρναν τ' αδύναμα σύννεφα... 

 

Θα σε βρω.

Θα σε πηγαίνω βόλτα στη βροχή, χωρίς ομπρέλα. Και θα σε φιλάω.

Θα μου πιάνεις το χέρι. Συνέχεια. Θα λατρεύεις να μου πιάνεις το χέρι.

Γιατί θα είμαι δικιά σου και μόνο δικιά σου. Και θα θες να το ξέρουν όλοι αυτό.

 

χαρά

Μοιάζει με έκρηξη. Το παιδί που παίρνει φόρα και πηδάει απ’ το βράχο στη θάλασσα κρατώντας σφιχτά με τα χέρια του τα λυγισμένα γόνατα. Μπόμπα. Σηκώνεται ένα νερένιο μανιτάρι, ακούγεται ένας γδούπος, ένα τεράστιο ανθρώπινο βότσαλο στη θάλασσα και το νερό φτάνει ψηλά και καταβρέχει τους υπόλοιπους. Χαρά. 

 

όσα ποτέ δεν ήρθαν

Δεν είναι πια το πρόβλημα στα βράδια.

Το πρόβλημα πλέον είναι στα πρωινά.  Όχι, όχι δεν είναι βαριά, το πάπλωμα άλλωστε έχει μεταφερθεί στο πατάρι, ούτε να κρυφτείς μπορείς, ούτε να το σηκώσεις χρειάζεται. Ο ήλιος ξεμυτίζει κάθε χάραμα, μόνο για να σε κάνει να χαμογελάσεις. Είναι να, μόναχα μια αίσθηση, σα να ξεράθηκε ο λαιμός σου. Κι ας είναι πλέον Αύγουστος.

 

να μάθεις να φεύγεις

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας
Να φεύγεις  - αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο...

 

ΕΜΒΡΥΟ ΦΩΣ

Εσένα την άπιαστη κερήθρα που βαθιά της σάπισαν οι αισθήσεις
Και βαθιά της άπλωσαν οι ορίζοντες ανάποδα δέντρα σ’ εποχές

καρπού  
Σε πήρα από τα ψιθυρίσματα του χορταριού
Με μαγικά φυσήματα σε σκόρπισα πάχνη και ψέμα σ’ ό,τι κρατάμε

κι ό,τι απομένει  
Αυτό το πρωί που καταργεί το αλλοτινό κι αυριανό του όνειρο με

αστραφτερούς κόμπους ιλίγγων

 

Μια ερωτική επιστολή

Όλα όσα από σένα θα ήθελα
είναι τόσο λίγα κατά βάθος
γιατί κατά βάθος είναι όλα,

σαν ένας σκύλος που περνά, ένας λόφος,

 

τα έχω και τα δεν.

"Έχω ένα κόμπο στο λαιμό και μια θηλιά που όλο στενεύει." Κι είναι μέρες που σφίγγει πράγματι πολύ και λες θα τα παρατήσω. Θα δεχτώ έτσι ήσυχα το τέλος, γιατί άλλωστε δεν έχω και τίποτα για να παλέψω. Κι είναι αλήθεια πολλά αυτά που δεν έχεις. Δεν έχεις δουλειά και δεν έχεις λεφτά. Κι όλο το καλοκαίρι το πέρασες στην πλατεία του χωριού σου, πίνοντας μπύρες από το περίπτερο, άντε στην καλύτερη περίπτωση με βόλτες δίπλα στη θάλασσα και ένα μπολάκι λουκουμάδες στο χέρι. 

 

Κυνήγι αστεριών...

Έχουμε κυνήγι αστεριών απόψε...
Φόρτωσα τις αναμνήσεις μου για σφαίρες και εχω ένα κυνηγόσκυλο που ουρλιάζει κάθε φορά που ένα από τα αστέρια πέφτει, για να προστεθεί στους θησαυρούς αυτού του κόσμου...

 

big bad

ανύποπτη έμπαινα στο δάσος
ανύποπτη
χώμα μυρίζοντας μονάχα χώμα
ανύποπτη έβρισκα το δάσος
ανύποπτη...

 

Χειμωνανθός

"Φθινόπωρο στον έρωτα απόψε ανατέλλει
αρισμαρί και μέλι μύρισαν τα βουνά
κι εγώ κοιτάζω σιωπηλός το χώμα το βρεγμένο
σαν κάρβουνο αναμμένο η ομορφιά πονά

Φιλί γυρεύω του ουρανού κι αυτός μου δίνει στάχτη
μα απ΄ της καρδιάς τ΄ αδράχτι σαν θέλω να κοπείς

Σαλεύουν τα πορτόφυλλα κι η κλειδωνιά γυρίζει

Αέρας μου σφυρίζει . Αν έρθεις μην αργείς

RADIO LIVE

εργασια..ανεργια..επιβιωση..


ΑΣ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΔΩ, ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ...

Ας μείνουμε εδώ, στη βροχή.
Όπως ένας άντρας και μια γυναίκα που αγαπιούνται. Βλέπω στα κατακόρυφα νερά ρούχα να στροβιλίζονται, δόντια ακίνδυνα να αστράφτουν, μάτια να μη βλέπουν τίποτα. Γιατί υπάρχουν πράγματα που είναι αιώνια. Παρότι γήινα. Το βρόχινο νερό, ας πούμε, η πέτρα που κουβαλάει ο άνθρωπος, η δόξα που αποθέτει στην κόμη μας ο έρωτας.


ΚΕΕΛΠΝΟ μόνο για Ελληνες;

Μια σχεδόν ακατανόητη πανελλαδική έρευνα κοινής γνώμης διενεργήθηκε με παραγγελία του ΚΕΕΛΠΝΟ από την εταιρεία ΚΑΠΑ RESEARCH A.E. μέσα στον Οκτώβριο. Το δείγμα των 1.155 ανθρώπων που ρωτήθηκαν προερχόταν και από τις 13 περιφέρειες της Ελλάδας και αφορούσε άνδρες και γυναίκες από 18 χρόνων και πάνω.


ξεθωριασμένα λόγια…

Φαντασιώσεις διαβάζω σ΄ ένα ολόγιομο φεγγάρι που καθρεφτίζει τον ιδρώτα του στο ανοιχτό μου τζάμι

ένα φιλί αθάνατο νερό στην γλώσσα μου κρατώ τις ώρες  που σμίγει ο χρόνος μου με τον δικό σου χρόνο

Προσμένω κρατώντας  τα μάτια μου κλειστά σφίγγω έναν μυρωμένο άνεμο ανάμεσα

στα πληγωμένα στήθη μου κι αφουγκράζομαι τους ήχους της παρουσίας σου στα δροσερά σεντόνια...


Όλοι εναντίον του συστήματος

Χαμός γίνεται τις τελευταίες ημέρες στη χώρα μας, αφού ο καθένας κατηγορεί τον άλλον πως ανήκει στο Σύστημα. Το σύνθημα δόθηκε μετά τη δήλωση της Γιάννας Αγγελοπούλου που είπε «είμαι απέναντι στο σύστημα». Αμέσως, όλοι θέλησαν να πουν πως είναι ενάντια στο σύστημα, κατηγορώντας τους άλλους πως ανήκουν στο σύστημα.


ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ

Τίποτε δεν αλλάζει. Εκτός από την ώρα. Που κι αυτή, μια μπρος – μια πίσω, τελικά ίδια μένει. Ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή να αποζημιωθούν οι πληγέντες για την ανυπαρξία Κράτους. Εντολή για το αυτονόητο. Που κι αυτό κάθεται στον πάγκο ανέμελο επειδή ξέρει ότι δε θα παίξει ποτέ στο γήπεδο, καθώς οι εντολές, εντολές μένουν. Χρόνια τώρα.


Το μάθημα της αποτυχίας

«Τα μαθηματικά κάνουν συχνά τους ανθρώπους να αισθάνονται βλάκες. Και είναι αρκετά οδυνηρό να αισθάνεσαι βλάκας», έγραψε πρόσφατα στο περιοδικό Slate, o συγγραφέας και μαθηματικός Ben Orlin. Καθηγητής μέσης εκπαίδευσης στο Oakland o ίδιος, διατηρεί, επίσης, ένα διάσημο blog που είναι αφιερωμένο στη διδασκαλία των μαθηματικών. Στο άρθρο του περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο σχολείο, τη συμπεριφορά των αδύναμων μαθητών του και με εξομολογητική διάθεση διαπιστώνει : 


Το Νησί των Συναισθημάτων

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.

 

Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.

 

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

 

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσωΉθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.


Ύμνοι Εις Τον Θάνατο Και Τραγούδια Για Τη Ζωή

Τραγουδάμε τους ύμνους μας μπρος στα όπλα του εχθρού.
Αξίζει να σκοτώσουμε γι” αυτούς, αξίζει να πεθάνουμε γι” αυτούς.

Οι εχθροί τραγουδούν τους δικούς τους ύμνους μπρος στα όπλα μας.
Αξίζει να σκοτώσουνε γι” αυτούς, αξίζει να πεθάνουνε γι” αυτούς.

Online Επισκέπτες

Έχουμε 11 επισκέπτες συνδεδεμένους

εχουμε πολεμο ...!

αυλή

 
Ξέρεις τι θα ‘θελα πιο πολύ
απ’όλα ρε ‘συ;
Να είχαμε μια αυλή μικρή
να βγαίναμε στις αϋπνίες,
να κοιτούσαμε
λίγο τον ουρανό,
να φυσούσε λίγο,
να ερχόταν καμιά γάτα
να κλαψούριζε,
να μύριζαν και τα λεμόνια
στο δέντρο.
 
Να ‘παιρνε μια ανάσα το κεφάλι μας.

Πρόγνωση Καιρού